 Toen begin enkele jaren geleden een groepje snoekbaarsvissers de koppen bij elkaar stak om het Volkerak te behouden voor de snoekbaarsvisserij, had niemand kunnen vermoeden wat daar niet uit voort zou komen. Heel veel snoekbaarsvissers baalden ervan steeds vaker te worden geconfronteerd met beroepsvissers en stropers die zich steeds meer aan het toeleggen waren op de vangst van snoekbaars en de dientengevolge verslechterende snoekbaarsstand. Ook vonden veel snoekbaarsvissers zich slecht vertegenwoordigd binnen de georganiseerde hengelsport en dus werd het tijd voor een belangenvereniging voor de snoekbaarsvissers; de BVSV. Deze club stond voor het terugdringen van de stroperij en de beroepsvisserij op snoekbaars. Voorwaar geen eenvoudige opgave…
Moeilijke start
Al vanaf het begin werd het de BVSV duidelijk dat de georganiseerde hengelsport waaronder de Federaties niet zaten te wachten op de BVSV. Ze hadden helemaal geen zin in weer een nieuwe club en al helemaal niet op een club die zicht kritisch uitliet over het reilen en zeilen van de hengelsport en beroepsvisserij in Nederland. En kritisch was de BVSV. En de BVSV was direct, recht voor zijn raap, noemde man en paard, nam geen blad voor de mond en gaf haar ongezouten mening. Volgens sommigen overigens wel eens iets te ongezouten wat ook binnen de BVSV tot discussies leidden.
Wel of niet aansluiten bij de georganiseerde hengelsport?
Al in het begin was er discussie of de BVSV zich nou wel of niet moest aansluiten bij de georganiseerde hengelsport. Een meerderheid voelde daar echter niets voor, niet in de laatste plaats door de ronduit arrogante houding van enkele Federatie bestuursleden die eisten dat een kritisch artikel van haar website gehaald zou worden. Zou dat niet gebeuren dan zouden we verklaard worden tot “persona non grata” binnen de overlegorganen. De BVSV boog niet, werd uit het overleg gekegeld (iets wat later binnen een ander overleg nogmaals gebeurde) en ging noodgedwongen haar eigen gang. Aansluiten bij de georganiseerde hengelsport betekende blijkbaar dat je alleen mocht meepraten als je je conformeerde aan de heersende cultuur en opvattingen. Iets wat ook later nog vaak zou blijken.
Geen gezelligheidsclubje
De BVSV was echter niet opgericht als gezelligheidclubje maar omdat ze het niet eens was eens met de nogal lakse houding van de hengelsport als het ging om met name vraagstukken omtrent de beroepsvisserij en visrechten. Aansluiting zoeken bij die hengelsport zou dan ook weinig uithalen. De mensen die binnen de hengelsport de dienst uit maakten waren namelijk erg overtuigd van hun gelijk. Tja, en erg overtuigd waren we zelf ook. Alleen waren we het dus niet eens met de heersende opvattingen. Opvattingen die er in het kort gezegd op neerkwamen dat we maar zoveel mogelijk moeten samenwerken met de beroepsvisserij en we ze vooral niet tegen het zere been moeten schoppen. En die opvattingen strookten dus niet met die van de BVSV. De BVSV was van mening dat de hengelsport zich op het gebied van de schubvisrechten al genoeg het kaas van het brood had laten eten door de beroepsvissers. Met als gevolg een verslechterende snoekbaarsstand.
Volgens de georganiseerde hengelsport zagen we het echter allemaal verkeerd. Wat onze keuze om alleen en als vreemde eend in de hengelsport-bijt verder te gaan alleen maar versterkte.
BVSV buitenspel
Echter door ons op deze manier buiten spel te zetten sloten er natuurlijk wel vele deuren voor de BVSV. En daar waar we al bij een VBC aan tafel zaten werden we er met medewerking van de sportvisserij bestuurders uitgeknikkerd, wat het er natuurlijk niet eenvoudiger op maakte.
Goedbeschouwd zat de BVSV dus in een onmogelijke situatie. Zonder de georganiseerde hengelsport kwamen we niet terecht op de plekken waar we moesten zijn om het beleid te veranderen waardoor we niets konden veranderen.
Maar als we wel binnen de gevestigde hengelsport-orde zouden willen praten zouden we ons niet kritisch kunnen uitlaten en zouden we ons moeten conformeren aan het beleid ervan. Wat volgens ons nou juist een deel van het probleem was. Met als gevolg dat er ook dan niets zou veranderen.
Terugkijkend kunnen we dan ook concluderen dat het realiseren van de doelstellingen van de BVSV een “mission impossible” was. Linksom of rechtsom ging het gewoon niet lukken. Het enige wat we konden doen was d.m.v. onze website een groot publiek informeren over misstanden in de hoop op die manier de publieke opinie te beïnvloeden en ook de hengelsportbestuurders te informeren en te wijzen op hun verantwoordelijkheid. En dat hebben we gedaan. De website van de BVSV werd en wordt zeer goed bezocht en er staat heel veel informatie op over misstanden waar je anders maar weinig van hoort. En op die manier heeft de BVSV heel veel snoekbaarsvissers geïnformeerd en wakker geschud. En daar is de BVSV best trots op.
Maar goed de BVSV stopt nu dus. Want het gaat om bovenstaande redenen dus gewoon niet lukken. En een vereniging zou meer moeten zijn als alleen een website. En dat blijkt verdomde moeilijk. Want veel sportvissers zijn het wel met ons eens, maar kunnen of willen er geen tijd insteken. Waardoor het dus altijd op dezelfde mensen aankwam. Wat ons overigens erg heeft verbaasde was dat niemand van de z.g. “bekende hengelsportauteurs” zich wilde aansluiten bij ons. Blijkbaar konden we ze niet overtuigen of waren ze het niet met ons eens. Of misschien waren ze wel gewoon bang voor hun baantje en vonden ze het verstandiger met iedereen vriendjes te blijven, wat natuurlijk hun goed recht is.
En dus kwam ook het moment dat het voor het bestuur van de BVSV ineens “op” was. Wij waren geen bestuurder geworden omdat we besturen zo leuk vinden (iets wat je binnen de hengelsport overigens wel vaak ziet, maar dat is een ander verhaal) maar omdat we iets wilden veranderen. En als dat niet lukt, gaan ook wij liever vissen. En dat is dus precies wat we vanaf nu gaan doen. Teleurgesteld en gefrustreerd? Nee hoor, valt best mee. Weliswaar hadden we het ons anders voorgesteld maar soms loopt het niet zoals je wilt. Hadden we het achteraf anders moeten doen? Hebben we fouten gemaakt? Misschien wel, misschien ook niet. Niemand die het weet. Misschien kon wat wij willen ook wel gewoon niet. Wat niet wilt zeggen dat je er niet voor moet strijden. Maar nu stoppen we dus. Onze critici en ook de beroepsvissers zullen na dit bericht wel in hun nopjes zijn, maar ook daar hebben we inmiddels vrede mee.
Laat er geen misverstand over bestaan, Nederland is een goed snoekbaarsland waar veel mooie dingen te beleven zijn. Alleen zou het allemaal nog zoveel mooier kunnen zijn als we nou toch eindelijk eens afkomen van de beroepsvisserij en stroperij op schubvis. Helaas gaat dat dus echter voorlopig niet gebeuren. Integendeel, de beroepsvisserij zal de komende jaren alleen maar meer schubvis gaan wegvangen en onze visserij zal meer en meer onder druk komen te staan. Balen, maar het is niet anders.
Rest de BVSV al haar leden en sponsoren te bedanken voor hun support en lidmaatschap. Hou oren en ogen goed open en meldt misstanden bij de bevoegde instanties en plaats ze op internet. Maar vooral, vergeet niet te genieten onze fantastische hobby en passie; snoekbaarsvissen!
 |
Jongens bedankt.
Peter