Het is alweer 8 jaar geleden dat het Beleidsbesluit Binnenvisserij in het leven werd geroepen.

Een besluit dat zou moeten bewerkstelligen dat waterbeheerder, sport- en beroepsvisserij bij elkaar komen om samen te praten en beslissingen te nemen over visstandbeheer. De eigenaar van het water en de visrechthebbende moeten visplannen maken, duurzaam vissen en vooral: er samen uit zien te komen.

Immers, zo redeneerde men, sport- en beroepsvissers hebben één gezamenlijk belang: een goede visstand. De Visstand Beheer Commissie (VBC) was geboren.

Inmiddels is duidelijk dat niet alle Waterschappen zich inhoudelijk bezig willen houden met de visstand. Natuurlijk, als het aankomt op bagger- en/of sluisbeleid, dan hebben zij een mening. En ook als het gaat over visvriendelijke gemalen vindt je een luisterend oor bij de Waterschappen

Allemaal zaken waar zowel de sport- als beroepsvisserij een belang bij hebben. Maar als het werkelijk gaat om het nemen van moeilijke beslissingen die de door Den Haag opgelegde verplichting “duurzaam te vissen” inhoud kunnen geven, dan geven sommige waterschappen niet thuis.

Zo wordt er in de VBC Hollands Noorderkwartier, waar het waterschap de visrechthebbende is, regelmatig stevig gebakkeleid. De schubvisrechten binnen deze VBC zijn verdeeld tussen de beroepsvissers en de sportvissers (beide 50%). Om het maximale aantal kilo’s per hectare te kunnen oogsten, vangen de beroepsvissers echter met staand want alle snoekbaarzen boven de 55cm stelselmatig weg. Met als gevolg een snoekbaarsstand die louter uit kleine en ondermaatse vissen bestaat.

Uiteraard is dit de snoekbaarsvissers tegen het zere been en dit leidt dan ook tot heftige discussies binnen het VBC overleg. Je zou dus verwachten dat de visrechthebbende van het water, het Waterschap, hier ook een mening over heeft en t.a.v. van deze discussie een inhoudelijke bijdrage levert, toch? Het Waterschap is immers de verhuurder van het visrecht? En het Waterschap eist toch een duurzame benutting? Want die vissen, die zijn toch van ons allemaal?

Helaas, het Waterschap Hollands Noorderkwartier wil in deze discussie tussen het beroep en de sport geen stelling nemen. Of zoals zij het zelf stellen:

“De verantwoordelijkheid voor het visstandbeheer ligt bij de waterbeheerder op basis van de Europese Kaderrichtlijn Water. De verantwoordelijkheid voor het visserijbeheer ligt bij de visrechthebbenden op basis van de Visserijwet”.

Dat de visstand door de werkwijze van de beroepsvissers een compleet onnatuurlijke bestandsopbouw (heel veel kleine vis, nauwelijks nog grote vis) laten zien is blijkbaar niet belangrijk.
 
Maar het is niet alleen het Waterschap Hollands Noorderkwartier dat wegloopt van haar verantwoordelijkheid. Zo mag van het Waterschap Noordzijldervest beroepvisser “ Keuter” vissen op plaatsen die voor andere verboden zijn (zie artikel De willekeur van waterschap Noorderzijlvest ). Dat is zeer vreemd als je bedenkt dat deze beroepsvisser meermaals heeft bewezen het niet zo nauw te nemen met de Visserijwet. En nog vreemder als je bedenkt dat deze beroepsvisser het VBC Lauwersmeer saboteert door te weigeren hieraan deel te nemen.

Commentaar (2)

Naam

Commentaar

Schrijf de volgende tekens

Geef commentaar