Snoekbaars en licht
Friday 07 September 2007

 Het water in Groningen kenmerk zich veelal door kilometers monotoon kanaal, over het algemeen slecht toegankelijk voor vissers.

De meeste kanalen zijn ontstaan door opgeworpen dijken, je vist met je shad ter hoogte van het naast gelegen wegdek, van de omgeving zie je vrij weinig door de hoge walkanten.

Vaak is het zo dat er op kilometers kanaal maar een paar stekken of stukken zijn van een paar honderd meter die productief zijn. Samen met mijn vismaat ben ik vandaag weer op zo'n kanaal aan het vissen.

Het valt me deze zomer op dat het aas vaak heel voorzichtig gepresenteerd moet worden net als in een periode met koud weer. 

Mijn vismaat is daar beter in dan ik, het heeft misschien ook te maken met geduld. In de ochtend als de vis nog vrij passief is vangt hij gelijk een mooie 70er.

In de middag gaan we naar een stuk waar ik een week geleden achter elkaar 6 vissen miste, ze voelden aan als serieuze snoekbaarzen maar ik wist er toen slechts 1 ondermaatse te vangen. Nu levert dat stuk geen enkele aanbeet op tijdens de eerste driften. Het ligt hier helemaal vol met snoekbaars als ik de dieptemeter mag geloven. Ik mis op het moment dat ik denk “hier was het ongeveer” weer een goede vis welke als een plasticzak aan de lijn hangt en die ik als een beginner verspeel door een combinatie van te snel varen, slip te dicht en te stugge hengel... Ik vis verder in een poging om de actieve vis elders te vinden, mijn vismaat blijft daar hangen.

Een 1,5 uur later ben ik weer terug op die stek. Op het moment dat ik daar aankom beginnen de wolken wat voor de zon te raken, het is net even wat donkerder geworden. Ik begin weer te vissen op de plek waar ik meende die snoekbaars verspeeld te hebben. Een snoeiharde aanbeet herinnerd me er weer aan waarom ik zo vroeg opsta voor mijn passie! Een mooie 60er is binnen, tijdens het drillen en onthaken raakt de boot wat in de wal. Ik vis terug naar het talud en gelijk weer een beste aanbeet, dus shad laten zakken en deze wordt gelijk gearresteerd, de een na de andere gave snoekbaars ziet het daglicht. Dit tafereel herhaald zich 5 x, de laatste vis is een mooie 70er, je kunt op zulke momenten weinig fout doen.

 

 Dit is 1 van de grotere banaantjes!
Ik vaar naar mijn vismaat die een stuk verder ligt om even een foto te maken. Hij heeft de hele tijd op dat stuk gevist en 1 aanbeet gehad. De bijtperiode blijft duren en we vangen daar samen die dag een 30-tal vissen. Een paar weken later ben ik weer op dat traject aan het vissen en zie dat de vis weer aanwezig is op de dieptemeter, niet zo massaal maar toch enkele veelbelovende signalen. Shads en zelfs uit de uit friesland meegenomen ingevroren spieringen hebben niet het gewenste resultaat. Uiteindelijk biedt een Bill Lewis ratelplug uitkomst. Ik vis dit aasje vrij fel langs het talud, forse halen omhoog en tergend langzaam gecontroleerd laten zakken.

 

Opeens een forse tik en de gehaakte vis blijft mooi diep en voelt aan als een serieuze vis, ik weet me tijdens de dril een beetje rustig te houden, de lijn strak te houden en de hengel het werk te laten doen zodat de vis uiteindelijk met de kieuwgreep geland kan worden. Dit is 1 van de grotere banaantjes!

Commentaar (3)Add Comment
...
geschreven door ian van sloten, September 09, 2007
Mooi verhaal!

Heb het met veel plezier gelezen !

ian van sloten
...
geschreven door Klaasjan, September 09, 2007
Door wie is dit verhaal geschreven. Het is niet ondertekent.
...
geschreven door bram de visser, October 20, 2009
vet mooie vis hoe heb je die ooit gevangen en vang nog veel van de kerels
doei

Schrijf commentaar
quote
bold
italicize
underline
strike
url
image
quote
quote
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley

security code
Schrijf de volgende tekens


busy